jump to navigation

Uyku Rutinimiz Bozuldu 2011 Kasım, 3 Yaş 15 Kas 2011

Posted by evaciton in Uyku.
trackback

Kasım 2011> 3 Yaş 4 Ay

Bu yıl ilk defa okula tam zamanlı gidiyoruz.

Hani düzensiz uyku rutinimizin uykumuzun okulla birlikte düzene girdiğini ve hatta saatlerin geri alınmasını avantaja çevirdiğimi yazmıştım ya..resmen nazar değdirdim

Okula gidilirken araya çok fazla tatil girdi mi ister istemez rutinler bozuluyor. Bayramda dengeler yine yer değiştirdi. Bayram bitti iki gün okul günü sonrasında yine haftasonu girince rutin iyice sarsıldı.

Pazar akşamı önce bir “Okula gitmek istemiyorum” nakaratı başladı, geç kalmıştı. “Neden gitmek istemiyorsun?” diye sorunca “Ben evde oturacağım” diyor. Biz de “Okulda arkadaşların var, ama evde yok, anne arkadaş değil ki, sonra arkadaşlarını özlersin” filan diyoruz. Pek ikna olmadı ya neyse…

O bitti yolda eve dönerken birşeylerden korktuğundan bahsetmeye başladı; “İnsana söyle beni, babayı ve anneyi korkutmasın” diyor. İkimiz de neden bahsettiğini anlamaya çalışıyor arada meraktan çatlıyoruz. Nihayet eve gelince İnsan‘ın salondaki bitki olduğunu anladık!!

Neyse okula gitmeme muhabbeti arasında akşamı erken yatmamayı başardı. Ama sanki çok erken yatmış gibi geceyarısı 4’te pat diye uyandı. Habire babayı çağırıyor. Baba da uykusuz işe gidecek. Bir türlü bırakmadı, ya babayı çağııyor ya da süt diye tutturuyor.

Tam çişini yaptırıyoruz, belki kötü rüya görmüştür bu şekilde havası değişmştir artık rahatlamıştır deyip yatırıyoruz yarım saat sonra yine çağırıyor. Sonunda sabah 6’da yanımıza geldi ve bir saat bizimle uyudu.

Yatarken bir saat sonra uyanacağız servisin gelecek hiç şansın yok okula gidilecek dedim. Hakikaten sabah itirazsız gitti.

Dün akşam (Pazartesi) yine aynı nakarat. 21:30-22:00 civarı yatılacak dedik, 23:00’e kadar inat etti. Rutinler tamamlandı; süt, tuvalet, diş fırçalama, müzik kondu, hatta misafirimizin 10 aylık bebeği var, geldi biraz onu sakinleştirmek istedi vs, hiçbiri fayda etmedi.

Yatakta bıraktık bu sefer olayı ağlama krizine döndürdü. Ama ne kriz, korktuk. Buradan çıkan sonuca göre hafta arası ne misafirliğe gidilecek ne de çağrılacak!! Zaten gitmiyorduk, ama demek ki çağırmak ta mümkün olmayacak. Çünkü evde misafir olunca da bizimle birlikte ayakta kalmak istiyor. Büyüdü ya!!

Sonunda babasıyla birlikte uzandılar ve nihayet onun yanında uyudu. Sanırım babayla birlikte vakit geçirmek istiyordu, misafir olunca yeterince birlikte vakit geçiremediler.

Baba ona ” bu kadar ağladığına değdi mi” diye sordu, aldığı cevap dumur “Değdi!”

Bu ne inat yahu?

Reklamlar

Yorumlar»

No comments yet — be the first.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: