jump to navigation

Evimizin Halleri 3 Nisan 2014 03 Nis 2014

Posted by evaciton in Sağlık.
Tags: ,
trackback

Bir önceki günün gecesi kız bebeğimiz, uyumakta zorluk çektiği için nerdeyse bütün geceyi nöbetleşe ayakta geçirdik. Sabahın belli bir saatinde yatağımız zengin bir aile yatağına döndü; bütün çocuklar bizim yataktaydı; uyumayan, aç olduğu için uyanan, kötü rüya gördüğü için uyanan. Saat 06:00’ya yaklaşıyordu. Büyük kuzunun servis için uyandırılmasına bir saat kala.

Dolayısıyla yardımcımız dahil bütün yetişkinler de uyanıktı.

Ender de olsa böyle geceler yaşanabiliyor bizim evde.

Şaka maka ikizlerimiz dün yani 2 Nisan itibariyle 3 aylık oldular.

Derken dün akşam üstü büyük kuzumuz için ayarladığım spor aktivitesi için dışarı çıktık. Rüzgar vardı, çocuklar hareketlerinin ateşinden olacak montları çıkarıp atmışlardı.

Gece misafirimiz vardı; anneanne ve büyük anneanne hep birlikte yemek yedik. – Bizimki “Beni sevmiyorsunuz” biçiminde ufak tefek kıskançlık belirtileri gösterdi. Sanırım sağlıklı olan bunu ifade ediyor olması.

Gecenin sonunda bir önceki gecenin uykusuzluğu ve gün içerisinde halletmem gereken işler dolayısıyla olacak benim pilim bitmişti. Başım ağrıyordu, kendimi yatağa attım ama ne hikmetse bir şeyler beni rahatsız ediyordu uyudum, derin uykuya dalamadım, uyandım, rahat uyuyamadım.

Bizimkini dün giydirene kadar meğer şifayı kapmış. Bütün kışı sorunsuz atlattık oh derken, gece yarısı huzursuzlanmasından ateşinin çıkmak üzere olduğunu anladık. Dudağı kurumuş… Aslında bir önceki gün de nefes alamıyorum gibi bir şey demişti ama boğazın mı ağrıyor sorusuna olumsuz cevap alınca çok üstünde durmadım.

Bunun üzerine babamız gece kuzuyu bizim yatağa getirdi, ama bana doğru yanaştırmadı. Sonra yatağına geri götürdü ama bizimki uyuyamadı, yanımıza gelmek istedi. Bu sefer baba- kuzu salona taşındılar. Sonuçta okula gitmedi ve babası doğrudan doktora götürdü. Kuzunun boğazı kızarmış, hemen antibiyotik vermiş.

Annelik vicdan azabı duymak demektir. Gece “Anne bana sarılır mısın?” dedi ama ben sarılamadım, eğer bulaşıcı bir şey varsa diye bebekleri korumak adına. Zira oğlumuz doğar doğmaz nefes problemi yaşadığı ve on gün yoğun bakımda kaldığı için doktorumuz oldukça yolda geç biri olmasına rağmen bu konuda oldukça hassas. Ben kuzuyu odasında nasıl izole edebilirim diye düşünürken doktor doğrudan iki gün kadar evden uzak tutulması gerektiğini söylemiş. Babaanneye gönderdik, birbirlerini özlemişlerdi, garip bir vesile oldu.

Aradım, orada keyfi yerindeymiş, ama biraz ateşi varmış. Bol sıvı almasını, zencefil, bal ve limon karışımını, yoğurt yemesinin iyi olacağını rica ettim. Telefona gelmeyi sevmiyor, konuşmadık. Neyse o iyi olsun da, sonuçta anneanne ve babaannede daha önce de kaldı, tek fark o zamanlar hasta değildi. Gece uyurken gidip gelip onu kontrol edemeyeceğim.

Bakalım bu iki gün benim için nasıl geçecek?

 

 

Reklamlar

Yorumlar»

No comments yet — be the first.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: